สามล้อ รถสองแถว และรถรับจ้างในตัวเมืองบุรีรัมย์ ใช้อย่างไรสำหรับคนไม่มีรถ

6 กันยายน 2569

ถ้าคุณมาบุรีรัมย์ด้วยรถไฟ เครื่องบิน หรือรถทัวร์ แล้วไม่อยากเช่ารถขับเอง เรื่องนี้เขียนมาเพื่อคุณ รวมถึงคนที่มาทำงานหลายวัน คนสูงวัยที่ไม่ถนัดขับทางไกล และคนที่อยากเที่ยวโดยไม่ต้องคอยหาที่จอด

ตัวเมืองบุรีรัมย์ไม่ใหญ่ เดินได้บางช่วง แต่แดดแรง และจุดเที่ยวหลักส่วนใหญ่อยู่นอกเมือง การเดินทางจึงพึ่งรถรับจ้างท้องถิ่นเป็นหลัก ทั้งสามล้อ มอเตอร์ไซค์รับจ้าง รถสองแถว และรถที่เหมาเป็นวัน แอปเรียกรถก็พอมีให้ใช้ แต่จำนวนรถอาจไม่มากเท่าเมืองใหญ่ บางช่วงกดแล้วรอนาน จึงไม่ควรฝากทั้งทริปไว้กับแอปอย่างเดียว

แบ่งตามช่วงของวันได้แบบนี้

เช้า: ออกจากที่พัก ไปตลาด หรือเตรียมไปปราสาท

สามล้อและมอเตอร์ไซค์รับจ้างมักจอดรอแถวสถานีรถไฟ สถานีขนส่ง และตลาด ช่วงเช้าหาง่ายที่สุด
ตกลงราคาก่อนขึ้นทุกครั้ง บอกจุดหมายให้ชัด ถ้าจะแวะระหว่างทางให้บอกตั้งแต่แรก จะได้ไม่ต้องมาคุยกันใหม่ตอนลงรถ
ถ้าจะไปปราสาทพนมรุ้ง ปราสาทเมืองต่ำ หรือวัดเขาอังคาร ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง การเหมารถเป็นวันหรือครึ่งวันมักสะดวกกว่าต่อรถหลายทอด ถามที่พักว่ามีคนขับที่รู้จักและไว้ใจได้หรือไม่
ตอนตกลงเหมา คุยให้ครบว่าจะไปกี่จุด รอหน้าแต่ละที่นานแค่ไหน กลับถึงที่พักประมาณช่วงไหน และรวมค่าน้ำมันแล้วหรือยัง
มากับเด็กเล็ก ให้คิดก่อนจ้างว่าลูกจะนั่งแบบไหนถึงปลอดภัย และรถคันนั้นติดคาร์ซีตได้ไหม ครอบครัวที่มีลูกยังไม่ถึงขวบลองอ่านข้อคิดเรื่องพาลูกวัยแบเบาะออกเที่ยวทั่วจังหวัด ประกอบ

สาย-บ่าย: เที่ยวในเมืองและออกนอกเมือง

รถสองแถววิ่งเชื่อมตัวเมืองกับอำเภอและหมู่บ้านรอบนอก เส้นทางและรอบรถเปลี่ยนได้ ถามคนขับหรือคนท้องถิ่นตรงจุดขึ้นรถทุกครั้งว่าผ่านที่ที่จะไปไหม
สองแถวเหมาะกับคนมีเวลาและไม่รีบ ได้นั่งข้างแม่ค้าที่หิ้วของกลับจากตลาด ได้ยินภาษาเขมรถิ่นไทยสลับกับภาษาอีสานไปตลอดทาง เป็นการเที่ยวอีกแบบโดยไม่ต้องตั้งใจ
เก็บเบอร์คนขับที่ไปส่งไว้ ถ้าจุดหมายอยู่ลึกจากถนนใหญ่ ขอให้กลับมารับตามเวลาที่นัด เพราะขากลับอาจไม่มีรถผ่านเลย
พกเงินสดย่อยไว้ทุกวัน แบงก์ใหญ่ทอนยาก และไม่ใช่ทุกคันรับโอนเงิน
ใครพกโดรนติดตัวมาและอยากให้คนขับพาไปจุดชมวิว ควรรู้ก่อนว่าที่ไหนบินได้และที่ไหนต้องขออนุญาต อ่านกติกาการนำโดรนขึ้นบินเหนือปราสาทและท้องทุ่ง แล้วค่อยวางเส้นทางกับคนขับ

ความช้าและเรียบง่ายของการนั่งรถท้องถิ่นแบบนี้ ทำให้นึกถึงการเดินทางอีกแบบที่ยังมีคนตั้งใจเลือก อย่างเรื่องราวของคนที่ขึ้นขบวนรถไฟเก่าออกจากกรุงเทพไปดูชีวิตริมทาง ให้ความรู้สึกคล้ายกัน คือได้เห็นเมืองจากมุมที่รถส่วนตัวพาไปไม่ถึง

เย็น-ค่ำ: ออกไปกินข้าวและกลับที่พัก

หลังมืด รถรับจ้างตามจุดจอดจะน้อยลง ถ้าออกไปกินข้าวไกลจากที่พัก นัดคนขับเจ้าเดิมให้มารับ หรือถามร้านว่าช่วยเรียกรถให้ได้ไหม
วันที่มีเกมฟุตบอลหรืองานใหญ่ รถรับจ้างยุ่งมาก เผื่อเวลาและคุยราคาให้ชัดก่อนขึ้น
นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ขอหมวกกันน็อกทุกครั้ง แม้จะไปแค่ใกล้ๆ
ถ้ารู้สึกไม่ปลอดภัยหรือเกิดเหตุ โทร 191 หรือสายด่วนตำรวจท่องเที่ยว 1155

ส่วนคนที่อยากเป็นอิสระกว่านี้และขับรถมาได้ อีกทางคือขนจักรยานใส่ท้ายรถมาแล้วใช้ที่พักเป็นจุดออกปั่นทุกวัน เหมาะกับคนที่ชอบออกแรงมากกว่านั่ง

เลือกแบบไหนดี

ระยะสั้นในเมือง สัมภาระน้อย: สามล้อหรือมอเตอร์ไซค์รับจ้าง
ไม่รีบ อยากเห็นชีวิตคนท้องถิ่น: รถสองแถว
ไปปราสาทหลายจุดในวันเดียว หรือมากับเด็กและผู้สูงวัย: เหมารถเป็นวัน